กำเนิดรวมทั้งจากเกิดเรื่องธรรมชาติ

ทุกชีวิตล้วนมีกำเนิดและก็มีดับ ปลดปล่อยให้ทุกๆอย่างเป็นไปตามสิ่งที่มันควรเป็นเพื่อทุกๆอย่างเปลี่ยนเป็นความไม่รู้สึกอะไรให้ได้ ซึ่งมันยากมากมาย

และก็มันก็ทำให้จิตใจห่วยกว่าที่คนอีกจำนวนไม่น้อยคิดนัก มันแย่มากกว่าที่คิดไว้ มันมิได้เจ็บทางร่างกาย แต่ว่ามันเจ็บที่จิตใจ เจ็บที่ศีรษะดวงใจ เป็นความรู้สึกที่ร้ายแรงสูงที่สุด
แม้ว่าการเจ็บทางร่างกายยังดียิ่งกว่าทางจิตใจด้วย มันทรมาทรกรรมมากมายกระทั่งอ้ำอึ้ง มันอึดอัด รวมทั้งร้ายแรงสากัล กระทั่งพวกเราไม่สามารถที่จะชี้แจงได้เลย เพียงแต่พวกเราให้ความเอาใจใส่กับมัน มันจะกลับมารังแกพวกเราอย่างหาต้นเหตุที่เกิดมิได้
มนุษย์เราไม่อาจจะทราบล่วงเพราะเหตุไรความเกี่ยวเนื่องหนึ่งครั้งมันจะเกิดขึ้นได้ก็จำเป็นต้องกำเนิดกับคนสองคน แม้กระนั้นความจำหรือความรู้สึกถึงได้ต่างกัน อีกคนลืมง่ายสุดๆกระทั่งน่าตกใจ ไม่สนใจ ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกดีดีของกันและกัน
เคยถูกใจอะไรแบบเดียวกัน มันไม่เคยลืมและก็ลบไปได้เลย ทุกความจำแล้วก็ทุกอย่างมันจะฝังอยู่ในใจของอีกคนยากจนทำให้เมื่อมาพบผู้ที่พวกเรารักแล้วเขาไม่สนใจหรือมีทีท่ารู้สึกรู้สากับความข้องเกี่ยวที่เคยมีมา ทำเฉย ทำเย็นชา และก็รู้สึกได้ถึงความห่างเหินกันอย่างที่ไม่มีทางจะกลับมาเป็นอย่างเดิมได้อีก มันทำให้มีการเกิดความเจ็บปวดแบบอ้ำอึ้ง
ร้องไห้ไม่ออก และก็ตัวขาไปหมด นี่เป็นความเจ็บปวดจากหัวใจต้องการหาที่สุดมิได้ เนื่องจากว่าเรื่องความรักเกิดเรื่องประณีตบรรจงและละเอียดลออมากมาย ไม่อาจจะจะหายไปจากความจำได้ แม้ว่าจะมีความฝังใจมากแค่ไหน ก็จำเป็นต้องรักตนเองและไม่ทำให้ตนเองไม่มีคุณค่า จะต้องทำให้ตนเองมีค่า โดยการกักขังหรือยื้อ แม้กระนั้นพวกเราจำเป็นต้องปล่อยไป
ถ้าคุยกันมิได้ ก็ให้หลบหลีกการเผชิญหน้ากัน ให้ทุกสิ่งมันจบลงไป ถึงพวกเราจะยังมีความรู้สึกอยู่ก็ตาม พวกเราจำต้องบังคับตนเองให้อย่าทำในสิ่งที่ตัวเราเองอยากได้ ทุกความรักนั้นอยากได้การมีไว้ในครอบครองอยู่แล้ว ถ้าหากพวกเราดูถึงความถูกต้องแน่ใจพวกเราก็จะไม่ทำให้ตนเองไม่มีคุณค่าโดยการที่ไปแก่งแย่งเขามาเป็นของตนเองโดยที่เขามิได้รักพวกเราแล้ว พวกเราจำต้องปลดปล่อยให้ทุกสิ่งเป็นไปตามทางของมัน
แม้เป็นเพียงแค่ขาดสติก็กระทำตามสติที่มี ตามความรู้สึกของตนและก็คิดในทางที่ดี ขั้นต่ำพวกเราเกิดขึ้นมาผู้เดียวก็ถูกตายผู้เดียวอยู่ดี เพราะฉะนั้นพึงพอใจตนเองและก็ผู้ที่รักพวกเราให้มากมาย ครอบครัวสำคัญมาก ก้ได้แต่ว่าหวังในใจว่าทุกคนนนั้น และก็ขอให้จิตใจเข็มแข็งกันทุกคนแต่ว่าอย่ากำเริบก็พอเพียง

Author: Annie Meyer